SrCl2
Registered User
De vraag lijkt me duidelijk: aan welke jaarwisseling (of jaarwisselingen) bewaar jij de leukste herinneringen?
Voor mij is de jaarwisseling 1977/1978 de absolute topper qua sfeer en beleving. Die jaarwisseling staken wij voor de tweede keer "echt" vuurwerk af. Bovendien mocht ik toen al het vuurwerk zelf afsteken (onder ouderlijk toezicht, dat wel).
In de zomer van 1977 vermaakte ik me samen met een vriendje met Ladycrackers. Die waren toen nog het gehele jaar door te koop, het verbod daarop volgde echter een jaar later. Toen de daglichtperiode eind september merkbaar korter begon te worden, ging ik mij steeds meer op de komende jaarwisseling verheugen: wat voor vuurwerk zouden we deze keer gaan afsteken?
Langzaam maar zeker werd het dan eindelijk december. Sinterklaas zorgde nog wel voor enige afleiding, maar het verlangen naar de jaarwisseling dat in september plotsklaps de kop opstak is eigenlijk nooit helemaal naar de achtergrond verdreven. Tijdens de kerstdagen was ik helemaal niet meer te houden, want de vuurwerkverkooppunten begonnen hun etalages in te richten. Zo ook de fietsenmaker in ons dorp (al zouden wij daar dat jaar geen vuurwerk kopen).
Eindelijk 27 december, een dinsdag. Mijn vader had een vuurwerkpakket gekocht bij kantoorboekhandel Carlier te Groningen. Behoedzaam pakte ik het uit en sorteerde ik de vuurwerkjes. Pijlen, potten en fonteinen werden van groot naar klein op een rij gelegd. Er bleef echter één vuurwerkje over dat ik niet kon thuisbrengen: de Fledermaus van Feistel, zie onderstaande foto (de Fledermaus bevindt zich in mijn rechterhand):
In het pakket zaten onder andere de volgende pijlen:
- Een Venus Rakete van Feistel (een topding, zeker voor die tijd);
- Een Glitterous Lights Rocket van Horse Brand;
- Een klassieke Wild Geese Rocket (aan het label van deze pijl heb ik mijn avatar ontleend);
- Een Diamant Rakete van Feistel;
- Enkele parelpijlen.
Van de potten viel de News Transmitter van Horse Brand het meeste op: niet alleen qua grootte, maar ook qua uitwerking (daarover later meer).
In de krant (ik weet helaas niet meer welke) verscheen rond de Dag der Dagen bovendien een verhaal dat ging over een jongetje dat graag "echt" vuurwerk wilde afsteken, maar van zijn vader alleen maar een sterretjes kreeg. Na veel aandringen kocht zijn vader toch nog twee vuurpijlen voor hem. Het behoeft geen betoog dat dit oudejaarsverhaal op mij een zeer sfeerverhogende werking had (en bovendien was het weer eens wat anders dan die zoetsappige kerstverhalen waar je eind december mee wordt doodgegooid). Helaas heb ik dit verhaal nooit kunnen terugvinden, ook niet op Delpher...
Op de Dag der dagen zelf liet ik de Fledermaus van Feistel het luchtruim kiezen. Ik schrok me kapot, want ik wist natuurlijk niet dat het ding vervaarlijk sissend zou opstijgen (om daarna brandend in onze dakgoot te belanden). Als lanceerbasis gebruikte ik de houten(!) broodplank uit de keuken, want op het vuurwerkje stond dat het op een vlakke ondergrond gelegd moest worden. Mijn moeder was niet zo blij toen zij nadien het onuitwisbare roetspoor op de broodplank zag...
Oudejaarsavond zelf vierden we bij onze buren (die ook vuurwerk afstaken). De Venus Rakete van Feistel ging als eerste de lucht in, gelanceerd vanuit een lege yoghurtfles van de SRV-man. Een prachtige komeetstaart gevolgd door rode, groene en witte lichtkogels vulde de nachtelijke hemel.
Als laatste was de News Transmitter aan de beurt. Onze buren hadden er toevallig ook een. In plaats van een mooi siereffect volgde echter een harde knal...
Toen wij onze News Transmitter afstaken deed die ook niet wat die moest doen: de eerste fluiters werden nog gelanceerd zoals het hoorde (loodrecht omhoog dus), maar daarna vlogen ze alle kanten op. Een van de fluiters miste ons op een haar na...
De News Transmitter was het laatste stuk vuurwerk dat wij die jaarwisseling zelf afstaken. Onze buren waren inmiddels ook door hun vuurwerkvoorraad heen en na even bij hen te hebben nagezeten gingen we weer naar huis.
Op 1 januari 1978 was ik er alweer vroeg uit om de door ons afgestoken vuurpijlen weer op te zoeken, een traditie die ik tot en met 1 januari 1982 heb volgehouden.
Onze Venus Rakete heb ik helaas nooit teruggevonden...
Voor mij is de jaarwisseling 1977/1978 de absolute topper qua sfeer en beleving. Die jaarwisseling staken wij voor de tweede keer "echt" vuurwerk af. Bovendien mocht ik toen al het vuurwerk zelf afsteken (onder ouderlijk toezicht, dat wel).
In de zomer van 1977 vermaakte ik me samen met een vriendje met Ladycrackers. Die waren toen nog het gehele jaar door te koop, het verbod daarop volgde echter een jaar later. Toen de daglichtperiode eind september merkbaar korter begon te worden, ging ik mij steeds meer op de komende jaarwisseling verheugen: wat voor vuurwerk zouden we deze keer gaan afsteken?
Langzaam maar zeker werd het dan eindelijk december. Sinterklaas zorgde nog wel voor enige afleiding, maar het verlangen naar de jaarwisseling dat in september plotsklaps de kop opstak is eigenlijk nooit helemaal naar de achtergrond verdreven. Tijdens de kerstdagen was ik helemaal niet meer te houden, want de vuurwerkverkooppunten begonnen hun etalages in te richten. Zo ook de fietsenmaker in ons dorp (al zouden wij daar dat jaar geen vuurwerk kopen).
Eindelijk 27 december, een dinsdag. Mijn vader had een vuurwerkpakket gekocht bij kantoorboekhandel Carlier te Groningen. Behoedzaam pakte ik het uit en sorteerde ik de vuurwerkjes. Pijlen, potten en fonteinen werden van groot naar klein op een rij gelegd. Er bleef echter één vuurwerkje over dat ik niet kon thuisbrengen: de Fledermaus van Feistel, zie onderstaande foto (de Fledermaus bevindt zich in mijn rechterhand):
In het pakket zaten onder andere de volgende pijlen:
- Een Venus Rakete van Feistel (een topding, zeker voor die tijd);
- Een Glitterous Lights Rocket van Horse Brand;
- Een klassieke Wild Geese Rocket (aan het label van deze pijl heb ik mijn avatar ontleend);
- Een Diamant Rakete van Feistel;
- Enkele parelpijlen.
Van de potten viel de News Transmitter van Horse Brand het meeste op: niet alleen qua grootte, maar ook qua uitwerking (daarover later meer).
In de krant (ik weet helaas niet meer welke) verscheen rond de Dag der Dagen bovendien een verhaal dat ging over een jongetje dat graag "echt" vuurwerk wilde afsteken, maar van zijn vader alleen maar een sterretjes kreeg. Na veel aandringen kocht zijn vader toch nog twee vuurpijlen voor hem. Het behoeft geen betoog dat dit oudejaarsverhaal op mij een zeer sfeerverhogende werking had (en bovendien was het weer eens wat anders dan die zoetsappige kerstverhalen waar je eind december mee wordt doodgegooid). Helaas heb ik dit verhaal nooit kunnen terugvinden, ook niet op Delpher...
Op de Dag der dagen zelf liet ik de Fledermaus van Feistel het luchtruim kiezen. Ik schrok me kapot, want ik wist natuurlijk niet dat het ding vervaarlijk sissend zou opstijgen (om daarna brandend in onze dakgoot te belanden). Als lanceerbasis gebruikte ik de houten(!) broodplank uit de keuken, want op het vuurwerkje stond dat het op een vlakke ondergrond gelegd moest worden. Mijn moeder was niet zo blij toen zij nadien het onuitwisbare roetspoor op de broodplank zag...
Oudejaarsavond zelf vierden we bij onze buren (die ook vuurwerk afstaken). De Venus Rakete van Feistel ging als eerste de lucht in, gelanceerd vanuit een lege yoghurtfles van de SRV-man. Een prachtige komeetstaart gevolgd door rode, groene en witte lichtkogels vulde de nachtelijke hemel.
Als laatste was de News Transmitter aan de beurt. Onze buren hadden er toevallig ook een. In plaats van een mooi siereffect volgde echter een harde knal...
Toen wij onze News Transmitter afstaken deed die ook niet wat die moest doen: de eerste fluiters werden nog gelanceerd zoals het hoorde (loodrecht omhoog dus), maar daarna vlogen ze alle kanten op. Een van de fluiters miste ons op een haar na...
De News Transmitter was het laatste stuk vuurwerk dat wij die jaarwisseling zelf afstaken. Onze buren waren inmiddels ook door hun vuurwerkvoorraad heen en na even bij hen te hebben nagezeten gingen we weer naar huis.
Op 1 januari 1978 was ik er alweer vroeg uit om de door ons afgestoken vuurpijlen weer op te zoeken, een traditie die ik tot en met 1 januari 1982 heb volgehouden.
Onze Venus Rakete heb ik helaas nooit teruggevonden...
