[Jordi]

Kwam net ook een weblog tegen van iemand die in Valencia een studie volgde tijdens Fallas 2007. Wel leuk om te lezen.

Fallas

Valencia is ontwaakt, ontwaakt uit een roes die vijf (voor sommigen zes) dagen heeft geduurd. Een roes die Fallas heet en die je echt mee moet maken om te begrijpen waar de Valencianen het over hebben als ze praten over Mascleta, Cremà, tracas, borrachos (wat in dit geval geen dronken mensen zijn, maar levensgevaarlijke voetzoekers, vuurwerk dus), Falleras, Castillo en bebenas.

Ik heb het meegemaakt en zal het zo goed als ik kan proberen uit te leggen. Officieel begonnen de Fallas donderdagavond (15 maart) met de officiële onthulling van alle Fallas. Fallas zijn enorme Disneyland-achtige bouwwerken waar de Fallas commissies door de hele stad het hele jaar aan werken in werkplaatsen en bakken met geld instoppen. Het gerucht gaat dat de duurste falla dit jaar ruim 600.000 euro heeft gekost. In totaal zijn er rond de 350 fallas, hoewel ik ook heb gehoord dat het er wel 700 zijn. Overigens zijn ze niet allemaal even groot. Er zijn verschillende categorieën, waarvan de Fallas Especiales het indrukwekkendst zijn. Daarnaast heb je o.a. de Fallas Infantiles, kinder-Fallas, die kleiner zijn, maar niet minder belangrijk. Alle Fallas in de verschillende categorieën kunnen namelijk winnen. Vrijdag 16 maart trekt een jury door de stad om alle fallas de beoordelen.Uiteindelijk gaat het niet om grote geldbedragen, maar om de eer. Is dat geen mooie gedachte? Strijden om de eer van jou falla. Elk jaar wordt de Ninot Indultat (kleine pop die bij de falla hoort) van de winnende falla gered van het vuur, en in het Fallas museum geplaatst, en alle andere fallas wacht dus een ander lot: de fik erin. Duizenden euro´s gaan in (heel veel giftige) rook op tijdens de Cremà op maandagavond (19 maart). Het lijkt me niet goed voor de global warming, maar geen milieuactivist te bekennen. Het is nu eenmaal een traditie zullen we maar zeggen, en daar moeten buitenstaanders even aan wennen.

Dat de Fallas officieel op donderdagavond beginnen wil niet zeggen dat je ervoor niks merkt. Vanaf 1 maart is er namelijk al elke dag om 14.00 een Mascleta, een oorverdovend vuurwerk, op Plaza Ayuntamiento. En aangezien ik op een steenworp afstand van dit grootste plein van de stad woon, mocht ik elke dag gezellig meegenieten met deze herrie. Mascleta betekent letterlijk 'zonder kleur', en dat klopt, want de Mascleta gaat vooral om herrie en zeker niet om schoonheid.
Ook begint het opbouwen van alle Fallas ruim een week van te voren. Met de Falla op Ayuntamiento (die overigens van het volk is en dus niet meedoet in de competitie, maar wel net zo hard in de fik wordt gestoken) begon men zelfs al twee weken van te voren.

Maar goed, als het dan goed en wel begonnen is, wordt er elke avond een Castillo gehouden in de rivier (= park) ter hoogte van Alameda, op zondagavond afgesloten door de Nit del Foc (nacht van vuur). Een Castillo is ook vuurwerk, maar dan mooi. En Valencianen know their fireworks. Het is jammer dat vuurwerk nooit zo goed overkomt op foto's, maar het is echt mooi. Stukken beter dan de lullige vuurwerkjes die wij met Oud&Nieuw de lucht in schieten.

Dan heb je nog de bloemenoffering aan de Virgen de los Desamparados. Op Plaza de la Virgen was een enorme houten Virgen met Jezus verschenen, waar de verschillende wijken gedurende de Fallas bloemen komen offeren. Het komt erop neer dat de Falleras (vrouwen zijn belangrijker dan mannen!) met hun armen vol bloemen in optocht richting de Plaza de la Virgen lopen, zo alle doorgaande wegen blokkeren, waardoor het nog moeilijker wordt om je door het centrum te bewegen. Dat is namelijk al vrij moeilijk, vooral als je je bedenkt dat de bevolking van Valencia minstens verdrievoudigd tijdens de festiviteiten.

Want naast al deze rituelen wordt er natuurlijk vooral heel veel gefeest. En dan ook echt 24/7. Om vijf uur ´s nachts is het nog even druk als twee uur 's middags tijdens de Mascleta. Overal zijn straatfeestjes, bebenas genoemd, er wordt bier verkocht uit koelboxen en als je echt niet meer kan mag je naar huis (of wordt je afgevoerd door de ambulance) om een paar uurtjes te slapen en daarna gewoon weer opnieuw te beginnen. Er lijkt geen einde aan te komen. Je loopt voortdurend vast, en dat heeft soms ook zijn voordelen, als je bijvoorbeeld midden in een optreden van een percussie-groep terecht komt, maar soms ook nadelen, vooral als er weer een van de vele borrachos in het publiek wordt gegooid en iedereen alle kanten op rent om te ontkomen aan dit levensgevaarlijke vuurwerk.

Maar goed, ik heb het dus overleefd, en vandaag zat ik op half 11 al weer fris en fruitig in de college banken, en dat kon lang niet iedereen zeggen. We zaten er namelijk maar met z'n zessen... Er was geen kip op de universiteit...

En o ja, vorig weekend waren Veysel en Lars ook nog op bezoek. Heel gezellig! We hebben ons eerst een nachtje met z'n drieën in mijn kamertje proberen te proppen, maar dat was toch echt te veel van het goede. Gelukkig schoten Jacob en Ashley wederom te hulp, en konden we de laatste nachtjes in hun comfortabele huis slapen. Ik heb de heren de hele stad laten zien. Het was prachtig weer en we zijn zelfs naar het strand geweest! Nu is het helaas weer wat kouder, dus ik hoop dat het snel weer beter wordt.

Hasta luego!
Un beso,
Marloes