ik reageer een beetje laat, maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.
Ik dacht dat ik zo'n beetje alles wel gezien had qua mascleta's.
Maar dit slaat echt alles, op europla na dan, finaal alle voorgaande mascleta's aan barrels als je het heb over geweld.
Wat ik doorgaans zie maar vooral hoor is dat bij andere mascleta's er wel af en toe een heel piep klein rustpuntje in zit.
En dan bedoel ik dat er nog een paar knallen zijn terwijl het volgende klaar staat of hangt om af te gaan.
Deze rustpunten bedoel ik daar mee te omschrijven.
Wat mij dus opvalt bij Ricasa is dat het begind en alleen maar erger wordt, voller wordt en vooral harder en heel masaal wordt tot het extreme aan toe.
Geweldig gewoon dat je als kijker drie keer het idee heb dat het afgelopen is en er vervolgens weer wat over heen komt.
Dat doet echt wat met je van binnen.
Ook Ricasa had een ritme stukje net zoals europla, die van europla vond ik beter, maar als ik naar het geheel kijk vond ik Ricasa de beste.
Mensen !!! hier zijn op en top vaklui bezig geweest die de kneepjes van het vak kennen.
ik hoop zelf dat Ricasa nog heel lang blijft bestaan en ik weet in eens weer waarom ik zo'n fan ben van ricasa.
TOPPERS die mannen:
Stef