|
Al honderden jaren oud zijn de zo genaamde Collas De Diables in Catalonie (Spanje). Diables is het Catalaanse woord voor vuurduivels, Ball Betekend Dans. vertaald krijgt men dus: De dans van de vuurduivels uit Larboç. Tijdens branden en een aantal oorlogen die de stad geteisterd hebben is de exacte oprichtingsdatum verloren gegaan, men vermoed dat Ball De Diables De L´Arboç omstreeks 1450 is opgericht. Het eerste echte bewijs van het bestaan van Ball De Diables De L' Arboc dateert uit 1846, er is namelijk een stuk terug gevonden waarin het toenmalig stadsbestuur een prijsopgave heeft aangevraagd voor nieuwe pakken voor de Diables.
De foto die je links ziet dat ben ik dus tijdens onze laaste show in Tarragona...
Moe maar voldaan zullen we maar zeggen.....pffffff....
De Colla Op dit moment bestaat de Colla uit 40 mannen, sinds de oprichting worden er in de colla geen vrouwen toegelaten. Alhoewel er bijna in alle collas hier in Catalonie wel vrouwen mee mogen doen houden de Diables van L' Arboc deze traditie in ere. Het is in het dorp een echte mannen aangelegenheid, en wij willen dat graag zo houden. Persoonlijk heb ik ook het idee dat één of meerdere vrouwen bij de colla niet zou gaan werken. De leden zijn toch wat rauwere mannen die uren kunnen praten over vuurwerk en dan over de diables in het algemeen. Om als vrouw een weekendje met ons op stap te gaan is voor de vrouwen dan ook gewoon niet leuk. Vrouwen mogen uiteraard wel hun eigen colla oprichten en de mannen willen daar graag bij helpen maar navraag in het dorp door diverse diables geeft een duidelijker beeld van hoe de vrouwen erover denken....
Diverse uitspraken door de vrouwen ¨Laat de mannen maar lekker knallen....en de traditie in ons dorp hoog houden, een diable zijn is een ¨way of life¨ met de nodige gevaren van dien, al dat geknal, veel op pad, en veel mannenpraat...laat ze maar wij vinden het prima zo....¨voor ons geen aparte colla¨ dat mogen onze jongens doen¨... Onze colla Heeft een eigen ¨school¨ voor diables in opleiding: Ball Infantil...dit zijn jongens van ongeveer 8 jaar oud die langzamerhand leren omgaan met het vuurwerk wat wij gebruiken. Denk hierbij ook aan het bespelen van onze Timbals (Trommels van meer dan 140 jaar oud), maar zeker ook de dans is een onderdeel van de deze opleiding die zo´n 3 jaar duurt. Het team van begeleiders wisselt elk jaar. De functie van begeleider wordt gezien als opstap naar een ¨hogere rang¨ binnen onze colla¨.
Nadat deze opleiding voor de jongsten uit het dorp is voltooid gaan ze op een soort wachtlijst tot hun achttiende levensjaar. Zodra men achttien wordt krijg men de kans om zich officieel aan te melden bij de colla. Op dit moment is er een doorstroming van 95 procent. Bijna iedereen die de Ball Infantil doorloopt wil doorstromen naar het echte grote werk. De kleine jongens groeien echt op met het vuurwerk en zijn zich terdege bewust van de gevaren die het met zich mee kan brengen bij ondeskundig gebruik.
De Nederlander Hoe komt nu een Nederlander bij zo´n vuurduivelteam, en dan voornamelijk, bij laten we zeggen de top 3 van vuurduivels teams in Catalonie ? Het is een traject geweest van vier jaar....Het eerste jaar dat ik hier woonde werd er gewoon keihard nee gezegd, dit omdat ik toen de Catalaanse taal nog niet beheerste, niet uit het dorp kwam, maar ook omdat er geen plek was bij de Colla. Vooral het niet uit het dorp L' Arboc komen was een probleem, dit omdat er bijna dagelijks aanmeldingen binnenkomen bij het bestuur om toe te mogen treden bij Ball Diables De L' Arboc. Tegen mensen uit het dorp nee zeggen en tegen een Hollander uit een ander dorp ja zeggen was en is eigelijk nog steeds een gevoelig zaak. De Cap de Colla (Teambaas) heeft er dagelijk nog werk aan om uit te leggen dat die ¨Hollandes¨ nu gewoon mee doet en bijvoorbeeld Julio van de Dorpsstraat niet.... Het eerste jaar heb ik voornamelijk contacten gelegd met mensen uit het dorp zelf....de slager, de bakker, de politie, en toonde daarnaast ook veel interesse in het dorp L´ Arboç zelf. Dit viel in goede aarde bij de toenmalige burgemeester...(Een Diable met veertig jaar ervaring). Na de nodige boeken te hebben doorgenomen, shows van de diables te hebben bezocht en af en toe met handen en voeten vragen te stellen, kwam er na twee jaar schot in de zaak...ik mocht een keer mee in de bus met de diables naar een show in Tarragona.
Ben gelukkig niet mensenschuw, en had mijn huiswerk goed gedaan. Ik had termen geleerd die alleen door de diables worden gebruikt, en toonde buiten de vuurwerkshows ook interesse in het wel en wee van het team, en dat werkte. Ze vonden het toch wel apart dat een buitenstaander zoveel interesse toonde in deze traditie, en langzamerhand werd ik geaccepteerd in de groep. Het derde jaar heb ik een klein beetje mogen helpen met de opbouw van La Cartilllada....dit is de naam voor de grote show die de diables elk jaar op vijfentwintig augustus geven op het dorpsplein in L´Arboç. Ook bij de aankondiging van dit feest (De diables lopen een week lang met de trommels door de straten) was ik elke dag van de partij... en leerde zo langzamerhand al de diables kennen.
Kan wel zeggen dat het eigenlijk onmogelijk is om bij een diables team te komen als buitenstaander, het zijn vaak groepen vrienden. Het gaat van vader op zoon. Catalanen zijn toch een wat geslotener volk dan de ‘echte’ Spanjaard. Het is ook een kwestie van je gezicht laten zien, tijd hebben, vuurwerkgek zijn, maar voornamelijk veel interesse tonen in de colla en in de tradities van Catalonie. Na een grondige screening en een toelatingsgespreken in het Catalaans werd er dan dan na vier jaar besloten dat ik officieel toe mocht treden tot Ball de Diables de L' Arboc.
Ik zeg het gewoon zoals het is: voor mij een grote eer !! We reizen veel, hebben een geweldig budget, maken veel lol, zijn ook uitermate innovatief met vuurwerk, en zijn allemaal trots om deze oh zo Catalaanse traditie in ere te houden. Veel diables hebben buiten diable zijn te maken met het reilen en zeilen van L´arboç. De Burgemeester maar ook drie ex-burgemeesters, 3 politie agenten, de eigenaar van een hele grote slachterij en vele andere winkeliers zijn lid van de colla.
Je snapt dat dit onze budgetten veilig stelt, maar ook wat betreft de vergunning voor de grote show, de verzekeringen, enz, enz. is het handig om juist dit soort mensen bij het team te hebben...zo heeft het altijd al gewerkt en zo blijft het ook...voornamelijk: ¨what happens in the colla stays in the colla¨ is daarom een uitermate belangrijk stelregel voor de diables. Mede daarom gaan we buiten onze eigen shows (Ongeveer 10 a 15 per jaar) ook vaak op pad. Het bezoeken van onze vuurwerkleveranciers, Paella Concoursen, wijnproeverijen en het gaan naar shows van andere collas behoren onder andere tot onze buitenschoolse activiteiten. Wij bezoeken ook jaarlijks het Concours in Tarragona, en zijn daar vanwege onze historie en bekendheid binnen de wereld van de Diables een graag geziene gast.
Deel 2 Dit was het eerste deel van mijn verhaal, ik zal graag in deel twee uitleggen hoe onze shows in elkaar steken. En ik zal dan ook wat vertellen over het maetriaal wat wij gebruiken bij onze shows, het draait uiteindelijk toch allemaal maar om een ding...vuurwerk ! En we hebben nogal wat vuurwerk.... Deze week heb ik mij een teamlid zo´n 350 foto´s mogen ontvangen en deze heb ik inmiddels geupload naar het album gedeelte van FPM. (zie de link hieronder)
Mochten jullie nog vragen hebben of ons willen bezoeken in L´Arboç dan hoor ik het graag !
Fotoalbum: Engrealat
Met vriendelijke groet,
Jeroen (TULIPA) Membre de Ball de Diables de L'Arboc
|